PPL Po Polsku

Pytania egzaminacyjne do PPL(A) Łączność

Pytania, na których użytkownicy aplikacji mylą się najczęściej. Do każdego wyjaśnienie.

1 z 5

PL090-0051

Główna częstotliwość radiowa to:

5.2.2.3.1.2 PANS. Do pracy w sieci radiotelefonicznej częstotliwość główną i zapasową powinna przydzielać jako pierwsza, ta stacja sieci, z którą statek powietrzny sprawdzi stację pokładową przed startem, lub z którą nawiąże łączność od razu po starcie. Stacja powinna także zapewnić, aby inne stacje sieci były powiadomione, w razie potrzeby, o przydzielonych częstotliwościach.

ZAŁĄCZNIK 10 do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym

PL090-0073

W lotniczej łączności radiotelefonicznej stosowane są anteny o polaryzacji:

Statek powietrzny korzysta z szeregu częstotliwości radiowych, aby nawigować do celu i komunikować się z kontrolą ruchu lotniczego. W tym celu pokładowy sprzęt radiowy wykorzystuje różne typy i rozmiary anten, z których każda jest zaprojektowana dla własnego pasma częstotliwości.

Każda z tych anten ma swoją własną charakterystykę dotyczącą częstotliwości i zastosowania, a tym samym lokalizacji na samolocie. Nawet połączenie między anteną a awioniką ma swój własny zestaw specyfikacji.

Komunikacja lotnicza krótkiego zasięgu wykorzystuje pasmo VHF od 118 MHz do 137 MHz do rozmów z kontrolą ruchu lotniczego. A ponieważ lokalizacja stacji odbiorczej nie zawsze jest taka sama lub znana, sygnał musi być wysyłany we wszystkich kierunkach (omni) z polaryzacją pionową (antena pionowa).

Orientacja wektorów pola elektrycznego i magnetycznego jest bardzo ważna w komunikacji radiowej. Kierunek wektora pola elektrycznego określa polaryzację anteny. Istnieją dwa rodzaje polaryzacji liniowej, a mianowicie pozioma i pionowa.

W polaryzacji poziomej wektor pola elektrycznego fali EM (elektromagnetycznej) jest równoległy do ziemi i jest generowany przez anteny ustawione poziomo do ziemi.

W polaryzacji pionowej wektor pola elektrycznego fali EM (elektromagnetycznej) jest prostopadły do ziemi. Jest generowany przez anteny skierowane pionowo do ziemi.

Aby łącze komunikacyjne działało efektywnie, zarówno antena nadawcza, jak i odbiorcza powinny mieć tę samą polaryzację.

PL090-0054

Przyrostek znaku wywoławczego „KONTROLA” oznacza:

Znaki stacji naziemnych złożone są z dwóch części, z których pierwsza oznacza lokalizację stacji, a druga oznacza nazwę właściwego organu lub służby. Taki system stosowany jest również w USA i Kanadzie.

Organ lub służbę należy oznaczać zgodnie z poniższą tabelą, jednak w przypadku, gdy jest zapewniona pewna łączność i wymiana korespondencji jest wielokrotna, to nazwa lokalizacji organu (służby) może być pominięta.

PL090-0044

Znak wywoławczy „Gdańsk Zbliżanie” oznacza:

ENR 1.6 SŁUŻBY I PROCEDURY DOZOROWANIA ATS

1.2 Użycie przez kontrolera ruchu lotniczego lub informatora służby informacji powietrznej jednego z poniższych znaków wywoławczych będzie wskazówką dla pilota, że statkowi powietrznemu może być zapewniona służba radarowa:

  • kontrola obszaru (ang. ACC: Area Control Centre): ustanowiona w celu sprawowania kontroli ruchu lotniczego wobec lotów kontrolowanych wykonywanych w drogach lotniczych i górnej przestrzeni powietrznej.
  • kontrola zbliżania (ang. APP: Approach Control): ustanowiona w celu sprawowania kontroli ruchu lotniczego w odniesieniu do lotów kontrolowanych statków powietrznych przylatujących i odlatujących z lotnisk komunikacyjnych oraz przecinających rejony kontrolowane tych lotnisk.
  • kontrola lotniska (ang. TWR: Tower): ustanowiona w celu sprawowania kontroli ruchu lotniczego w ruchu lotniskowym.
  • kontrola ruchu naziemnego (ang. GND: Ground Controller): ustanowiona w celu sprawowania kontroli ruchu lotniczego wobec statków powietrznych znajdujących się na polu manewrowym lotniska kontrolowanego.

PL090-0061

Wymiana korespondencji w sytuacjach naglących może odbywać się:

ZAŁĄCZNIK 10 do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym ŁĄCZNOŚĆ LOTNICZA

5.3 Procedury łączności radiotelefonicznej w sytuacjach niebezpiecznych i naglących

5.3.1.1 Wymiana korespondencji w sytuacjach niebezpiecznych i naglących będzie obejmować wszystkie depesze radiotelefoniczne, odnoszące się do sytuacji niebezpiecznych i naglących. Sytuacje niebezpieczne i naglące określane są następująco:

a) sytuacja niebezpieczna: sytuacja, w której istnieje zagrożenie poważnym i/lub bliskim niebezpieczeństwem i konieczne jest udzielenie natychmiastowej pomocy;

b) sytuacja nagląca: sytuacja, w której konieczne jest zapewnienie bezpieczeństwa statkowi powietrznemu lub pojazdowi, lub jakiejś osobie na pokładzie albo będącej w zasięgu widzenia, lecz nie wymagającej udzielenia natychmiastowej pomocy.

5.3.1.2 Na początku pierwszego zawiadomienia o niebezpieczeństwie należy trzykrotnie nadać JESTEM W NIEBEZPIECZEŃSTWIE lub używać radiotelefonicznego sygnału niebezpieczeństwa MAYDAY, a na początku pierwszego zawiadomienia o sytuacji naglącej, będzie używany trzykrotnie sygnał PAN PAN.

5.3.1.2.1 Na początku każdej następnej informacji, w wymianie korespondencji dotyczącej sytuacji niebezpiecznej lub naglącej będzie dozwolone używanie radiotelefonicznych sygnałów niebezpieczeństwa i naglących.

5.3.1.3 Nadawca depesz adresowanych do statku powietrznego znajdującego się w niebezpieczeństwie lub w sytuacji naglącej, będzie ograniczać liczbę, objętość i treść tych depesz do minimum, stosownie do wymagań podyktowanych okolicznościami.

5.3.1.4 Jeżeli stacja nie potwierdzi odbioru nadanej do niej, przez statek powietrzny, depeszy o niebezpieczeństwie lub depeszy pilnej, to inne stacje będą udzielać pomocy zgodnie z postanowieniami pkt. 5.3.2.2 i 5.3.3.2.

Uwaga. Pod pojęciem „inne stacje” rozumie się każdą inną stację, która odebrała depeszę o niebezpieczeństwie lub depeszę pilną i wie, że odbiór ich nie został potwierdzony przez stację, do której są one adresowane.

5.3.1.5 Wymiana korespondencji dotyczącej niebezpieczeństwa oraz sytuacji naglącej będzie odbywać się na częstotliwości, na której została rozpoczęta, dopóki nie okaże się, że skuteczniejszej pomocy można udzielić przechodząc na inną częstotliwość. W tym celu może być wykorzystana częstotliwość 121,5 MHz lub inne dostępne odpowiednie częstotliwości z zakresów VHF lub HF.

Uwaga. Istnieje możliwość wykorzystania częstotliwości 121,5 MHz lub innych dostępnych alternatywnych częstotliwości VHF.

ZAŁĄCZNIK 10

PL090-0063

Urządzenie łączności radiowej na lotnisku, które nie zapewnia służb ruchu lotniczego, stosuje znak wywoławczy zawierający przyrostek:

Doc 9432 Podręcznik radiotelefonicznej frazeologii lotniczej

2.7.1 Znaki wywoławcze stacji lotniczych

2.7.1.1 Znaki wywoławcze służb ruchu lotniczego składają się z dwóch elementów: nazwy miejsca lokalizacji oraz nazwy organu lub rodzaju zapewnianej służby.

Doc 9432

PL090-0078-PPL2024

Zasięg radiowy stacji lotniczej zależy przede wszystkim od:

Lotnicza łączność głosowa pracuje na UKF (VHF), gdzie fale rozchodzą się quasi-optycznie, czyli w zasięgu widzialności. Granicę wyznacza radiohoryzont: d ≈ 4,12·√h (km, h w metrach) przy standardowej refrakcji. Decyduje więc przede wszystkim wysokość anteny nadawczej.

  • Moc nadajnika i typ anteny wpływają na siłę sygnału w granicach horyzontu; przy zbyt małej mocy zasięg kończy się wcześniej, ale większa moc praktycznie nie wydłuży go poza radiohoryzont.
  • Częstotliwość przesądza o sposobie propagacji (odbicie od jonosfery na KF), lecz w paśmie lotniczym VHF tego zjawiska nie ma.

Zasięg łączny to suma radiohoryzontów stacji naziemnej i statku powietrznego, dlatego duża wysokość lotu także wydłuża łączność.

PL090-0045

Rodzaj emisji stosowany w lotniczej łączności VHF to:

W lotniczej łączności radiowej wykorzystywana jest modulacja amplitudy (konkretnie: dwuwstęgowa modulacja A3E).

Nazwa A3E jest skrótowcem, którego:

  • pierwszy symbol (A) oznacza rodzaj modulacji, tu: amplitudowa z dwiema wstęgami bocznymi
  • drugi (3) określa naturę sygnału modulującego falę nośną, tu: pojedynczy kanał modulujący zawierający informację analogową
  • trzeci (E) określa rodzaj przekazywanej informacji, tu: telefonia (i radiofonia).

Zmodulowanie fali nośnej powoduje pojawienie się poniżej i powyżej jej częstotliwości tzw. wstęg bocznych, zajmujących pasmo częstotliwości o szerokości odpowiadającej pasmu sygnałów dźwiękowych.

Im szersze pasmo częstotliwości akustycznych ma być przenoszone, tym większą część widma radiowego zajmuje transmisja.

Z tego też powodu, aby umożliwić zmieszczenie jak największej liczby rozmów w pasmie częstotliwości przyznanym dla łączności lotniczej (od 118 do 136,975 MHz, a więc w zakresie VHF) ograniczono pasmo akustyczne do tzw. "częstotliwości telefonicznych", tzn. od 300 do 3400 Hz. Nie jest to jakość HiFi, ale do łączności głosowej w zupełności wystarcza.

plar.pl

PL090-0071

Informację o poziomie lotu FL 240 należy nadać w następujący sposób:

WYTYCZNE NR 13 PREZESA URZĘDU LOTNICTWA CYWILNEGO z dnia 8 grudnia 2016 r.

2.4.2 Wszystkie liczby, z wyjątkiem wymienionych w punkcie 2.4.3, powinny być przeczytane poprzez wymówienie każdej cyfry oddzielnie

znaki wywoławcze statków powietrznych

CCA 238: Air China dwa trzy osiem

OAL 242: Olympic dwa cztery dwa

poziomy lotu

FL180: poziom [lotu] jeden osiem zero

FL 95: poziom [lotu] dziewięć pięć

Źródło i wiecej prykladów: Dziennik ULC

Jeżeli zamierzasz kontynuować nauke, polecam też źródło FAA po angielsku

4.2.9 Altitudes and Flight Levels

  • Up to but not including 18,000 feet MSL, state the separate digits of the thousands plus the hundreds if appropriate.

Example

  1. 12,000 . . . . . . . .one two thousand
  2. 12,500 . . . . . . . .one two thousand five hundred
  • At and above 18,000 feet MSL (FL 180), state the words “flight level” followed by the separate digits of the flight level.

Example

  1. 190 . . . . . . . .Flight Level One Niner Zero
  2. 275 . . . . . . . .Flight Level Two Seven Five

PL090-0047

Międzynarodową lotniczą częstotliwością w niebezpieczeństwie dla radiotelefonii jest:

SERA.14080 Nasłuch/czas pracy

a) Podczas lotu statek powietrzny utrzymuje nasłuch zgodnie z wymogami właściwego organu i nie przerywa nasłuchu bez poinformowania o tym zainteresowanego organu ATS, z wyjątkiem przypadków gdy wymagają tego względy bezpieczeństwa.

1) Statki powietrzne wykonujące długie loty nad wodami lub loty nad wyznaczonymi obszarami, nad którymi obowiązuje posiadanie na pokładzie nadajnika radiolatarni ratunkowej (ELT), muszą utrzymywać ciągły nasłuch na częstotliwości VHF w niebezpieczeństwie 121,5 MHz, z wyjątkiem czasu, w którym utrzymują łączność na innych częstotliwościach VHF lub gdy wyposażenie statku powietrznego bądź wykonywane obowiązki w kabinie pilota nie pozwalają na utrzymywanie równoczesnego nasłuchu na obu częstotliwościach jednocześnie.

2) Statki powietrzne muszą utrzymywać ciągły nasłuch na częstotliwości VHF w niebezpieczeństwie 121,5 MHz, w obszarach lub na trasach, na których nie wyklucza się możliwości przechwytywania statków powietrznych lub powstania innych niebezpiecznych sytuacji, a odpowiedni wymóg został ustanowiony przez właściwy organ.

b) Stacje lotnicze muszą utrzymywać ciągły nasłuch na kanale VHF w niebezpieczeństwie 121,5 MHz w godzinach pracy organów dysponujących takimi stacjami. Jeżeli co najmniej dwie takie stacje mają powiązaną lokalizację, to zapewnienie nasłuchu na częstotliwości 121,5 MHz w jednej z nich oznacza spełnienie tego wymogu.

c) W przypadku statek powietrzny lub organ ATS musi z jakiegokolwiek powodu zawiesić pracę, zawiadamia o tym, jeśli jest to możliwe, inne zainteresowane stacje, podając przewidywaną godzinę wznowienia pracy. Po wznowieniu pracy powiadamia się o tym fakcie inne zainteresowane stacje. Jeśli okaże się, że konieczne jest przedłużenie zawieszenia pracy wykraczające poza godzinę podaną w pierwotnym zawiadomieniu, to zmienioną godzinę wznowienia pracy nadaje się, jeśli jest to możliwe, w czasie określonym w pierwotnym zawiadomieniu lub w czasie do niego zbliżonym.

SERA.14080

Tu łatwo się pomylić.

Zasięg łączności VHF

Łączność VHF działa praktycznie w zasięgu widoczności, dlatego większa wysokość anteny naziemnej i większa wysokość lotu wydłużają zasięg. Moc nadajnika wpływa na siłę sygnału w granicach radiohoryzontu, lecz jej zwiększenie praktycznie nie wydłuża zasięgu poza niego.

Skracanie znaków wywoławczych

Skróconego znaku wywoławczego używa się po nawiązaniu zadowalającej łączności, pod warunkiem że nie powoduje to nieporozumień. Stacja pokładowa zaczyna go używać dopiero po wywołaniu jej w tej formie przez stację naziemną, więc samo nawiązanie łączności nie wystarcza.

Sytuacja niebezpieczna i nagląca

Sytuacja niebezpieczna oznacza zagrożenie poważnym lub bliskim niebezpieczeństwem, które wymaga natychmiastowej pomocy. W sytuacji naglącej również chodzi o zapewnienie bezpieczeństwa, lecz natychmiastowa pomoc nie jest konieczna. Potrzeba natychmiastowej pomocy stanowi więc kluczową różnicę między tymi sytuacjami.

Częstotliwość w sytuacji zagrożenia

Korespondencję dotyczącą sytuacji niebezpiecznej lub naglącej prowadzi się na częstotliwości, na której została rozpoczęta. Przejście na inną częstotliwość następuje wtedy, gdy pozwala udzielić skuteczniejszej pomocy, a nie automatycznie po pojawieniu się zagrożenia.

Literowanie w łączności lotniczej

Literowanie alfabetem fonetycznym ogranicza ryzyko pomylenia podobnie brzmiących elementów, dlatego stosuje się je przy niejednoznacznych skrótach i trudnych słowach. Oznacznik linii lotniczej wymawia się w całości. O potrzebie literowania decyduje jednoznaczność przekazu, a nie natężenie ruchu ani potrzeba zapisania depeszy.

Rozgłaszanie w łączności lotniczej

Rozgłaszana wiadomość dotycząca żeglugi powietrznej nie jest adresowana do określonej stacji i może ją odebrać każdy w zasięgu. Nie należy utożsamiać rozgłaszania z brakiem potwierdzenia odbioru, ponieważ rozstrzyga tu brak wskazanego adresata.

Tak wygląda ten przedmiot na egzaminie w ULC.

Egzamin się zmienił. W dokumencie ULC ten przedmiot ma 12 pytań i 30 minut. 6 listopada ULC potwierdził nam, że teraz jest 10 pytań i 20 minut. Przy 10 pytaniach możesz pomylić się najwyżej dwa razy. Po egzaminie napisz na Discordzie, ile było pytań i ile czasu.

Pytania dotyczą frazeologii i procedur radiotelefonicznych, znaków wywoławczych, częstotliwości, łączności w niebezpieczeństwie i podstaw techniki radiowej.

Masz wątpliwości co do któregoś pytania? Napisz na kanale #łączność na naszym Discordzie i podaj numer pytania.

Do egzaminu przygotujesz się w aplikacji.

PPL Po Polsku ma aktualne pule ULC do PPL(A), PPL(H) i SPL, a do każdego pytania wyjaśnienie.